مجله اینترنتی باستان شناس

فلز کاری در شوش ۲ ،یک نمونه کوچکی در اینجا ارائه شده است . چندین فلزکاری مهم و پیشرفته را آشکار می کند .مواد موجود سرب ،نقره و طلا به طور گسترده وجود دارد ، وشماری از نوآوری های مهم تکنیکی در اینجا رخ داده است ،به این معنی که آلیاژ فلزات متفاوت ، اختراعی به عنوان متد موم گمشده برای (3D یعنی از سه بعد عرض ،طول و ارتفاع )اشیاء را محاسبه کردن. این اشیاء با مس ساخته شده .نقش و تکنیکی که برای ترصیع کاری انجام شده و یک شروع دیدنی از کار فلز کار با چکش کاری بر روی صفحات مسی را نشان می دهد که ظروف را از ساخته است.

قزاقستان شاهد یکی از پربارترین سال‌های باستان‌شناسی در دهه‌های اخیر است و در مرکز این جنب‌وجوش علمی، گورستان «داویل‌بای» در منطقه ژتی‌سو قرار دارد.

جواهرساز این دستبند، اردک‌ها را به‌عنوان نقش‌های انتهایی برگزیده و آن‌ها را با حلقه‌ای نسبتاً سنگین و قابل گشودن ترکیب کرده است. اردک‌ها به‌طور جداگانه ساخته شده‌اند و تمامی پرها و چشم‌ها در اصل با تزیینات موزاییکی (اینله) مشخص می‌شده‌اند. منقارهای اردک‌ها باقی نمانده است. پرندگان بر یک حلقه‌ی لوله‌ای و ضخیم واحد نصب شده‌اند که در محل اتصال میان اردک‌ها در گذشته دارای تزیینات رنگین بوده است. استفاده از اینله‌های رنگی برای جزئیات پرها، نشانه‌ای از گرایش‌های مصری‌مآب در صنعتگری هخامنشی است. هرچند می‌دانیم «شاهان بزرگ» از صنعتگران مصری بهره می‌برده‌اند، اما به‌کارگیری این تکنیک الزاماً به معنای مصری بودن جواهرساز نیست، زیرا این شیوه به‌طور گسترده در آثار کاملاً هخامنشی نیز دیده می‌شود.

مدت‌ها پیش از آن‌که اعداد بر لوح‌های گِلی نوشته شوند یا محاسبات به خط میخی ثبت گردد، جوامع کشاورزیِ نخستین در خاور نزدیک، در حال اندیشیدن ریاضی بودند—با بهره‌گیری از گل‌ها، تقارن، و سفالینه‌های نقاشی‌شده به‌عنوان رسانهٔ خود.

کاوش لایه‌نگاری (آموزشی) در محوطه باستانی قلعه‌کش شهرستان آمل، از زیست جانوری و حیوانی ۳ هزار ساله در این منطقه پرده برداشت.مجله اینترنتی باستان شناس : محوطه قلعه‌کش شهرستان آمل یکی از محوطه‌های شاخص در بخش مرکزی استان مازندران است که در شناخت تحولات باستان‌شناسی از عصر مفرغ تا دوره تاریخی (هخامنشی، اشکانی و ساسانی) و حتی دوره اسلامی بسیار حائز اهمیت است.

میراث فرهنگی هر ملت، ریشه‌های هویت و تاریخ آن ملت را شکل می‌دهد. بناهای تاریخی، آثار باستانی، موسیقی، آیین‌ها و حتی قصه‌های کهن، همه بخشی از سرمایه‌های ارزشمندی هستند که باید از نسلی به نسل دیگر منتقل شوند.

ایران سرزمینی است با تمدنی چند هزار ساله؛ سرزمینی که هر وجب خاکش، گنجینه‌ای از تاریخ و فرهنگ را در دل خود پنهان کرده است. اما این گنجینه‌ها نه برای افراد خاص، بلکه برای همه ملت ایران و نسل‌های آینده به ودیعه نهاده شده‌اند.

ایران سرزمینی است با تمدنی چند هزار ساله؛ سرزمینی که هر وجب خاکش، گنجینه‌ای از تاریخ و فرهنگ را در دل خود پنهان کرده است. اما این گنجینه‌ها نه برای افراد خاص، بلکه برای همه ملت ایران و نسل‌های آینده به ودیعه نهاده شده‌اند.

«باستان‌شناسان بلغارستان، در یک مقبره ۲۱۰۰ ساله، پیکر یک جنگجوی تراکی را همراه با تاج طلایی و اسبش کشف کردند.»مجله اینترنتی باستان شناس :«این تاج چشمگیر، بخشی از مجموعه‌ای از جواهرات طلایی است که از مقبره جنگجویی در رشته‌کوه ساکار در جنوب‌شرق بلغارستان به دست آمده؛ جنگجویی که به او لقب “لرد ساکار” داده‌اند.

تاریخ ایران پر از فراز و نشیب‌های پرماجراست؛ از هجوم بیگانگان گرفته تا رخدادهای درونی که بنیان‌های فرهنگ و تمدن ما را به چالش کشیده‌اند. در این میان، مقایسه‌ای میان دو آسیب بزرگ ـ یکی تاریخی و بیرونی همچون هجوم مغول، و دیگری معاصر و درونی همچون گنج‌ یابی و حفاری غیرمجاز ـ می‌تواند ابعادی تازه از خطرات پنهان برای میراث فرهنگی ایران را آشکار کند.

«بز کوهی در دوران باستانِ خاور نزدیک تنها یک حیوان اقتصادی نبود، بلکه نمادی نیرومند از باروری و پیوند با نیروهای آسمانی به شمار می‌رفت.»

ابوالحسن اتابکی، دکترای تاریخ از کشف کوچکترین سنگ نوشته باستانی با قدمت۱۶۰۰ساله در استان فارس خبر داد که در «اواخر دوره ساسانی» بر دیواره صخره‌های دشت مرودشت به نگارش در آمده است.