دو نماد زیانساز صنعت کاشی 

بازار؛ گروه بورس: در میان شرکت‌های گروه کاشی و سرامیک، عملکردهای بسیار متفاوت و گاه متناقضی در ۹ ماهه منتهی به پاییز مشاهده می‌شود. در یک نگاه کلی، اغلب نمادها مسیر رشد را طی کرده‌اند، اما در این میان، برخی شرکت‌ها با چالش‌های جدی روبرو بوده‌اند.

کهرام در مسیری بسیار دشوار

کهرام در شرایطی بسیار دشوار به سر می‌برد. این شرکت در بهار ۱۲ میلیارد تومان، در تابستان ۱۳ میلیارد تومان و در پاییز ۱۸ میلیارد تومان زیان خالص ثبت کرده است. مجموع زیان ۹ ماهه به ۴۲ میلیارد تومان می‌رسد که در مقایسه با زیان ۵۲ میلیارد تومانی مدت مشابه سال قبل، کاهش ۱۹ درصدی را نشان می‌دهد. با وجود این بهبود نسبی، نماد «کهرام» از ابتدای شهریور بازدهی ۲۰ درصدی داشته است.

در نقطه مقابل، کساوه عملکردی درخشان داشته است. این شرکت سود خود را از ۶۹ میلیارد تومان در بهار به ۱۹۰ میلیارد تومان در پاییز رسانده است. مجموع سود ۹ ماهه با ۶۰ درصد رشد به ۴۳۱ میلیارد تومان رسیده و بازدهی ۱۰۱ درصدی را برای سهامداران خود از شهریور ماه به ارمغان آورده است.

کصدف نیز مسیر رشد آرام اما پیوسته‌ای را طی کرده و سود فصلی آن از ۲۲ به ۴۷ میلیارد تومان افزایش یافته است. سود تجمیعی ۹ ماهه این شرکت با ۳۳ درصد رشد به ۱۰۲ میلیارد تومان رسیده و بازدهی ۵۳ درصدی داشته است.

کسعدی دارای عملکرد متوازن

کسعدی عملکرد متوازنی از خود نشان داده و با ثبت سود ۵۴ میلیارد تومانی در پاییز، مجموع سود ۹ ماهه خود را با ۴۶ درصد افزایش به ۱۱۴ میلیارد تومان رسانده است. بازدهی این نماد از شهریور ۷۰ درصد بوده است.

کلوند پس از یک تابستان ضعیف، در پاییز رشد قابل توجهی داشته و سود ۱۹۳ میلیارد تومانی ثبت کرده است. این شرکت در ۹ ماهه ۳۲۸ میلیارد تومان سود ساخته که نسبت به سال قبل ۱۳ درصد بیشتر است. بازدهی این نماد از شهریور ۲۸ درصد بوده است.

کپارس قهرمان بلامنازع رشد این گروه است. این شرکت با ثبت سود ۲۱۵ میلیارد تومانی در پاییز که رشدی ۲۹۳ درصدی نسبت به بهار را نشان می‌دهد، مجموع سود ۹ ماهه خود را با ۱۵۹ درصد افزایش به ۳۹۲ میلیارد تومان رسانده و با بازدهی ۱۱۹ درصدی، یکی از پربازده‌ترین نمادهای گروه بوده است.

کحافظ اگرچه در بهار و تابستان عملکرد خوبی داشت و سودهای ۱۷۴ و ۱۹۵ میلیارد تومانی ثبت کرد، اما در پاییز با کاهش ۳۱ درصدی مواجه شد و سود آن به ۱۵۸ میلیارد تومان رسید. با این حال، مجموع سود ۹ ماهه با ۱۱ درصد رشد به ۵۲۷ میلیارد تومان رسیده و بازدهی ۴۰ درصدی داشته است.

از این رو کترام وضعیتی حساس و شکننده دارد. این شرکت در بهار و تابستان عملاً زیان‌ده بوده و سود صفر داشته است. در پاییز با ثبت سود ناچیز ۳ میلیارد تومانی، مجموع سود ۹ ماهه خود را به ۳ میلیارد تومان رسانده که نسبت به ۱ میلیارد تومان سال قبل، رشدی ۲۱۸ درصدی نشان می‌دهد. بازدهی این نماد از شهریور تنها ۱۲ درصد بوده است.

اما برای درک بهتر ریسک‌های این گروه، باید تمرکز را بر روی دو نمادی گذاشت که بیشترین نشانه‌های منفی و نگران‌کننده را دارند. کترام را می‌توان منفی‌ترین و شکننده‌ترین نماد گروه از حیث عملکرد واقعی دانست. ثبت سود صفر در بهار و تابستان یک زنگ خطر بسیار جدی است، زیرا به این معناست که شرکت در دو فصل ابتدایی سال نه تنها سودآور نبوده، بلکه احتمالاً در مرز زیان یا با هزینه‌های سنگین دست و پنجه نرم می‌کرده است.

تکیه بر سود ۳ میلیارد تومانی در پاییز برای خروج از زیان انباشته و رسیدن به یک سود تجمیعی ناچیز ۳ میلیارد تومانی، وضعیتی بسیار شکننده و آسیب‌پذیر را رقم زده است. دلایل این عملکرد ضعیف را می‌توان در چند عامل جستجو کرد: نخست، رکود عملیاتی که احتمالاً شرکت با کاهش شدید سفارشات یا فروش مواجه بوده و عدم توانایی در پوشش هزینه‌های ثابت در بهار و تابستان، نشانه‌ای از عدم فعالیت مؤثر عملیاتی است. دوم، نوسانات فصلی شدید و غیرقابل پیش‌بینی که وابستگی شدید سودآوری به یک فصل خاص، ریسک بزرگی محسوب می‌شود و سهامدار نمی‌تواند روی تداوم این روند حساب کند. سوم، بازدهی پایین تنها ۱۲ درصدی از شهریور، نشان می‌دهد که بازار نیز نسبت به این عملکرد ضعیف و آینده مبهم شرکت بی‌تفاوت نبوده و اقبال چندانی به این سهم نشان نداده است.

کهرام نیز در زمره نمادهای منفی قرار می‌گیرد زیرا همچنان در منطقه زیان‌دهی به سر می‌برد. هر چند کاهش ۱۹ درصدی زیان نسبت به سال قبل می‌تواند نشانه‌ای از بهبود مدیریت یا شرایط باشد، اما واقعیت تلخ این است که شرکت پس از ۹ ماه، هنوز ۴۲ میلیارد تومان زیان انباشته دارد. ثبت زیان‌های فصلی پیاپی در بهار، تابستان و پاییز نشان از یک مشکل ساختاری و عمیق دارد که با یک فصل خوب قابل حل نیست. دلایل احتمالی این عملکرد ضعیف عبارتند از: مشکلات ساختاری و بنیادی که نشان می‌دهد شرکت در کسب‌وکار اصلی خود با چالش‌های اساسی مانند افزایش بهای تمام شده، کاهش حاشیه سود، رقابت شدید یا کاهش تقاضا روبروست.

عدم اطمینان به تداوم بهبود نیز عامل دیگری است، چرا که بازار ممکن است به روند کاهشی زیان خوش‌بین نباشد و سرمایه‌گذاران برای ورود به یک سهام زیان‌ده، نیاز به نشانه‌های قوی از بازگشت به سودآوری دارند. علاوه بر این، بازدهی ۲۰ درصدی از شهریور در کنار زیان‌دهی سنگین، می‌تواند یک هشدار باشد؛ گاهی سهامی که زیان‌ده هستند به امید بهبود خریداری می‌شوند و قیمت آنها افزایش می‌یابد، اما اگر این بهبود با قدرت و سرعت کافی رخ ندهد، سهام می‌تواند به یک تله ارزشی تبدیل شود، جایی که سهم به ظاهر ارزان است اما به دلیل تداوم مشکلات بنیادی، همچنان پتانسیل سقوط دارد.

بنابراین در حالی که نمادهایی چون کپارس و کساوه پیشتازان رشد و سودآوری هستند، کترام و کهرام نمادهای اصلی ریسک در این گروه به شمار می‌روند. کترام با سودآوری ناچیز و فصلی خود، عملاً فاقد بنیاد قوی است و کهرام با وجود بهبود نسبی، همچنان در باتلاق زیان‌دهی دست و پا می‌زند. سرمایه‌گذاری در این دو نماد مستلزم در نظر گرفتن ریسک‌های بسیار بالایی است که مهمترین آنها عدم پیش‌بینی‌پذیری آینده و ضعف ساختاری در کسب‌وکارشان است.