ساختمان و املاک

وزیر راه و شهرسازی: تعیین سقف افزایش اجاره‌بها به میزان ۲۵ درصد و تمدید خودکار قراردادهای اجاره به سران ۳ قوه پیشنهاد شده و پس از تصویب ابلاغ می‌شود

سیاست «سه خط قرمز» چین که در سال ۲۰۲۰ برای مهار بدهی غول‌های ساختمانی اجرا شد، قرار بود بازار مسکن را از سفته‌بازی و رشد بدهی‌محور نجات دهد؛ اما در عمل به یکی از مهم‌ترین عوامل بحران املاک این کشور تبدیل شد. این سیاست، توسعه‌دهندگان را ملزم می‌کرد سه شاخص مالی سخت‌گیرانه را رعایت کنند؛ از نسبت بدهی تا سطح نقدینگی. نتیجه چه بود؟ کاهش دسترسی شرکت‌ها به وام، افت فروش اوراق بدهی و سقوط اعتماد خریداران.

در این برنامه به پرسش‌های عمده معامله‌گران ملک درباره «تغییر جایگاه مبایعه‌نامه» با توجه به «مقررات جدید برای اعمال روی املاک بدون سند و همچنین املاک دارای سند تک‌برگ» پاسخ داده‌ایم..

وزارت راه و شهرسازی با تغییر سیاست در بازار مسکن، تامین «خانه‌های استیجاری» برای زوج‌های جوان و دهک‌های کم‌درآمد را در اولویت قرار داد.

در جلسه شورای‌عالی مسکن، سقف تسهیلات طرح‌های حمایتی مسکن از ۶۵۰ میلیون تومان به ۸۵۰ میلیون تومان افزایش یافت و پرداخت تسهیلات به بخش خصوصی برای ساخت مسکن استیجاری نیز تصویب شد.

وزیر راه و شهرسازی از تامین نیمی از تکلیف شورای عالی مسکن در رابطه با مسکن استیجاری خبر داد.

در بازار مسکن، فاصله قیمتی میان واحد نوساز و واحد چندسال‌ساخت فقط به سن بنا محدود نمی‌شود. خریدار هر آپارتمان، در واقع دو دارایی را همزمان می‌خرد، عرصه یا همان زمین، و اعیان یا بنای ساخته‌شده روی آن. ارزش عرصه در گذر زمان معمولاً دچار استهلاک فیزیکی نمی‌شود و حتی می‌تواند متناسب با موقعیت و شرایط بازار رشد کند؛ اما اعیان با افزایش سن ساختمان، افت کیفیت مصالح و فرسودگی تأسیسات بخشی از ارزش خود را از دست می‌دهد.بازسازی دقیقاً در همین نقطه وارد معادله قیمت می‌شود. یک بازسازی هدفمند می‌تواند بخشی از استهلاک اعیان را جبران کند، ظاهر و کارایی واحد را ارتقا دهد و فاصله آن را با واحدهای نوساز کاهش دهد. بررسی‌های اکوایران از سه محله متفاوت تهران نشان می‌دهد درصد واقعی افزایش قیمت پس از بازسازی، در مناطق مختلف یکسان نیست. در ادامه، با مقایسه نمونه‌های میدانی، بررسی می‌کنیم بازسازی یک واحد ۲۰ ساله در هر محله چه میزان به ارزش ملک اضافه می‌کند و این افزایش قیمت تا چه حد از هزینه بازسازی فراتر می‌رود.

در بازار مسکن، سن ساختمان همیشه به معنای افت قطعی ارزش ملک نیست. اگرچه عرف بازار برای محاسبه استهلاک ساختمان از یک فرمول مشخص استفاده می‌کند، اما کیفیت نگهداری و نوع بازسازی می‌تواند معادله قیمت را تغییر دهد.

در بین صندوق های سرمایه گذاری، صندوق‌های سرمایه‌گذاری املاک و مستغلات از تنوع و محبوبیت کمتری نسبت به سایر صندوق‌ها برخوردار بودند، اما طی هفته های اخیر که همزمان بود با تعطیلی بازارهای بورس، اخباری منتشر شد که نشان می‌داد این صندوق‌ها رشد قابل توجهی نسبت به سایر صندوق‌ها داشته‌اند. به باور برخی از کارشناسان در شرایطی که تورم مسکن تحت تاثیر نوسانات نرخ ارز قرار دارد، این صندوق‌ها می‌توانند گزینه مناسبی برای سرمایه‌گذارانی باشند که به دنبال پوشش تورمی با ریسک کمتر هستند. نکته کلیدی نیز همگرایی تدریجی قیمت‌های تابلو با ارزش خالص دارایی‌ها است. در این گزارش به تحلیل بازدهی صندوق‌های سرمایه‌گذاری املاک و مستغلات فعال در بورس و فرابورس می‌پردازیم و آن را براساس داده‌های تاریخی NAV و قیمت پایانی با بازدهی واقعی بازار مسکن مقایسه می‌کنیم.

بحران مسکن دیگر فقط به معنای سخت‌تر شدن خرید خانه نیست؛ حالا تعریف «خانه» هم در حال تغییر است. افزایش شکاف درآمدی، تورم مزمن و جهش اجاره‌بها باعث شده نسل جوان، دانشجویان و کارمندان تازه‌کار به‌جای الگوی سنتی مسکن، به سراغ گزینه‌های کوچک‌تر، موقت‌تر و اقتصادی‌تر بروند؛ از پانسیون‌ها و اقامتگاه‌های خودگردان گرفته تا سوییت‌های اشتراکی و واحدهای کوچک با خدمات پایه.

این گزارش را با یکی از کلیشه‌های آشنا اما مهم آغاز می‌کنم: جهانی شدن معضل مسکن. افزایش جمعیت، به‌ویژه مهاجرت گسترده به شهرهای بزرگ، موجب رشد چشمگیر تقاضای مسکن شده است. این فشار تقاضا زمانی تشدید می‌شود که با شکاف درآمدی و تورم مزمن همراه گردد. در واقع، می‌توان گفت این عوامل از تاثیرگذارترین متغیرها در بحران مسکن معاصر هستند.در دنیای امروز، حتی تعریف سنتی مسکن نیز تغییر کرده است. آنچه قبلا صرفا چهار دیوار و سقفی برای زندگی به شمار می‌رفت، امروز اشکال متنوع‌تری پیدا کرده. رشد ۱۵ درصدی تقاضا برای PBSA (مسکن دانشجویی اختصاصی) در اروپا و افزایش قابل توجه آگهی‌های پانسیون دانشجویی-کارمندی در شهرهای بزرگ ایران، به‌ویژه تهران، گواه روشنی بر این تحول و تغییر نیازهای جدید است.

ابعاد واقعی بازار سرمایه‌گذاری ساختمانی در تهران نسبت به ۱۸سال گذشته، تقریبا هیچ تغییری نکرده، آن هم در شرایطی که روند تقاضا در بازار مسکن دست‌کم از محل افزایش تعداد خانوارها در پایتخت حدود ۲۰درصد افزایش یافته است.