برای مسیر روزانه ۵ تا ۲۰ کیلومتر، دوچرخه برقی بهتر است یا اسکوتر برقی؟

فرض کنید خانه شما ۷ کیلومتر با محل کار فاصله دارد. با خودرو باید بخشی از مسیر را در ترافیک بمانید و بعد هم دنبال جای پارک بگردید. حمل‌ونقل عمومی ارزان‌تر است، اما ممکن است مجبور شوید بخشی از مسیر را پیاده بروید یا چند بار وسیله عوض کنید.

اینجاست که دو گزینه جذاب مطرح می‌شوند: دوچرخه برقی یا اسکوتر برقی.

هر دو می‌توانند برای رفت‌وآمد شهری کاربردی باشند، اما وقتی قرار است هر روز از وسیله استفاده کنید، تفاوت‌های کوچک اهمیت زیادی پیدا می‌کنند. وسیله‌ای که برای مسیر ۳ یا ۴ کیلومتری عالی است، الزاماً برای رفت‌وآمد ۱۵ کیلومتری انتخاب خوبی نیست.

بنابراین سؤال درست این نیست که «دوچرخه برقی بهتر است یا اسکوتر برقی؟»؛ بلکه باید پرسید:

برای مسیر من، با این مسافت، این کیفیت خیابان، این مقدار شیب و این شرایط نگهداری، کدام انتخاب منطقی‌تر است؟

در ادامه دقیقاً با همین نگاه مقایسه می‌کنیم.

 

تفاوت اصلی دوچرخه برقی و اسکوتر برقی چیست؟

در ظاهر هر دو یک موتور الکتریکی، باتری و سیستم کنترل دارند؛ اما تجربه استفاده از آنها متفاوت است.

روی دوچرخه برقی می‌نشینید و در بسیاری از مدل‌ها می‌توانید از ترکیب موتور و رکاب استفاده کنید. وجود چرخ‌های بزرگ‌تر نیز باعث می‌شود وسیله برای طی کردن مسافت بیشتر و عبور از ناهمواری‌های خیابان مناسب‌تر باشد.

اسکوتر برقی معمولاً جمع‌وجورتر است و یکی از مهم‌ترین مزایای آن همین ابعاد کوچک است. اگر قرار است وسیله را وارد آسانسور کنید، داخل صندوق خودرو بگذارید یا در گوشه محل کار نگه دارید، این ویژگی اهمیت زیادی پیدا می‌کند.

پس قبل از مقایسه سرعت و قدرت، یک تفاوت مهم مشخص می‌شود:

اسکوتر بیشتر روی حمل‌پذیری و مسیرهای کوتاه تمرکز دارد؛ دوچرخه برقی بیشتر برای سواری پایدار و راحت در مسافت‌های متوسط و طولانی مناسب است.

البته این یک قاعده مطلق نیست و طراحی هر مدل می‌تواند نتیجه را تغییر دهد.

 

برای مسیر روزانه ۵ تا ۲۰ کیلومتر، دوچرخه برقی بهتر است یا اسکوتر برقی؟

فرض کنید فاصله خانه تا محل کارتان ۸ کیلومتر است. با خودرو باید ترافیک و پیدا کردن جای پارک را تحمل کنید و حمل‌ونقل عمومی هم ممکن است شما را دقیقاً به مقصد نرساند. برای چنین مسیری، دو وسیله برقی سبک می‌توانند گزینه‌های جدی باشند: دوچرخه برقی و اسکوتر برقی.

اما کدام‌یک برای رفت‌وآمد روزانه بهتر است؟

پاسخ فقط به مسافت بستگی ندارد. صندلی‌دار بودن اسکوتر، قدرت موتور، ظرفیت باتری، اندازه چرخ، سیستم تعلیق، وزن راکب، شیب مسیر، کیفیت آسفالت و حتی محل نگهداری وسیله می‌توانند نتیجه را تغییر دهند.

نکته مهم این است که وقتی درباره اسکوتر برقی شهری صحبت می‌کنیم، نباید فقط اسکوترهای کوچک ایستاده را در نظر بگیریم. بسیاری از اسکوترهای برقی موجود در بازار، از جمله مدل‌هایی مثل برند Kugoo، قابلیت استفاده با صندلی دارند. بنابراین در این مقایسه، راحتی اسکوترهای صندلی‌دار نیز در نظر گرفته شده است.

هدف این مقاله پیدا کردن یک برنده مطلق نیست؛ می‌خواهیم ببینیم برای یک مسیر واقعی روزانه بین ۵ تا ۲۰ کیلومتر، در چه شرایطی اسکوتر برقی انتخاب بهتری است و چه زمانی دوچرخه برقی منطقی‌تر خواهد بود.

 

تفاوت اصلی دوچرخه برقی و اسکوتر برقی صندلی‌دار چیست؟

وقتی اسکوتر صندلی نداشته باشد، یکی از تفاوت‌های واضح این است که روی دوچرخه می‌نشینید ولی روی اسکوتر ایستاده‌اید. با اضافه شدن صندلی، این تفاوت تا حد زیادی از بین می‌رود.

پس مقایسه واقعی باید یک مرحله جلوتر برود.

در دوچرخه برقی، معمولاً چرخ‌های بزرگ‌تری دارید و امکان رکاب‌زدن نیز وجود دارد. موتور می‌تواند تمام یا بخشی از نیروی لازم برای حرکت را تأمین کند و در بسیاری از مدل‌ها می‌توانید میزان مشارکت خودتان را با رکاب‌زدن تغییر دهید.

در اسکوتر برقی صندلی‌دار، حرکت بیشتر به موتور وابسته است. در عوض طراحی وسیله معمولاً جمع‌وجورتر است و در بعضی مدل‌ها قدرت موتور، سیستم تعلیق و تجهیزات شهری مناسبی در اختیار کاربر قرار می‌گیرد.

بنابراین تفاوت را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

دوچرخه برقی بیشتر ترکیبی از دوچرخه و نیروی الکتریکی است؛ اسکوتر برقی صندلی‌دار بیشتر یک وسیله نقلیه برقی جمع‌وجور برای رفت‌وآمد شهری محسوب می‌شود.

همین تفاوت در مسیرهای طولانی، سربالایی، تمام شدن شارژ و کیفیت سواری خودش را نشان می‌دهد.

 

برای مسیرهای کوتاه حدود ۵ کیلومتر کدام بهتر است؟

برای مسافت‌های کوتاه، رقابت بسیار نزدیک است و در بسیاری از شرایط حتی اسکوتر برقی صندلی‌دار می‌تواند انتخاب منطقی‌تری باشد.

فرض کنید ۴ کیلومتر تا محل کار فاصله دارید. مسیر بیشتر آسفالت است، وسیله را در محل کار پارک می‌کنید و نیازی هم به فعالیت ورزشی ندارید.

در این شرایط اسکوتر برقی مزایای مشخصی دارد. سوار می‌شوید، مسیر را با نیروی موتور طی می‌کنید و در مقصد پارک می‌کنید. وجود صندلی نیز باعث می‌شود مشکل خستگی ناشی از ایستادن که در اسکوترهای معمولی وجود دارد، بسیار کمتر شود.

برای چنین کاربری، دوچرخه برقی الزاماً برتری تعیین‌کننده‌ای ندارد.

اما اگر همین مسیر ۵ کیلومتری پر از چاله، دست‌انداز و آسفالت خراب باشد، اندازه چرخ و طراحی تعلیق اهمیت بیشتری پیدا می‌کند و دوچرخه برقی می‌تواند مزیت داشته باشد.

مسیر صاف + استفاده صرفاً شهری + عدم نیاز به رکاب‌زدن: اسکوتر برقی صندلی‌دار گزینه بسیار خوبی است.

مسیر ناهموار + چاله و دست‌انداز زیاد + اهمیت پایداری: دوچرخه برقی ارزش بررسی بیشتری دارد.

 

مسیر ۵ تا ۱۰ کیلومتر؛ رقابت واقعی از اینجا شروع می‌شود

در نسخه‌های ایستاده اسکوتر، افزایش مسافت معمولاً باعث افزایش خستگی می‌شود؛ اما وجود صندلی این معادله را تغییر می‌دهد.

برای مثال، اگر هر روز ۷ کیلومتر تا محل کار حرکت می‌کنید، یک اسکوتر برقی صندلی‌دار مجهز به سیستم تعلیق مناسب می‌تواند وسیله‌ای کاملاً کاربردی باشد.

 

در چنین مسافتی باید بیشتر به چهار عامل توجه کنید:

 

کیفیت صندلی، سیستم تعلیق، اندازه چرخ و وضعیت مسیر.

دوچرخه برقی معمولاً به دلیل چرخ‌های بزرگ‌تر در عبور از ناهمواری‌ها مزیت دارد. در مقابل، یک اسکوتر صندلی‌دار مناسب نیز می‌تواند بدون نیاز به رکاب‌زدن شما را به مقصد برساند و برای کسی که نمی‌خواهد با فعالیت بدنی به محل کار برسد، انتخاب جذابی باشد.

بنابراین برخلاف اسکوترهای ایستاده، نمی‌توان گفت با رسیدن مسیر به ۷ یا ۸ کیلومتر دوچرخه برقی لزوماً انتخاب راحت‌تری است.

 

برای مسیرهای ۱۰ تا ۲۰ کیلومتری چطور؟

اینجا شرایط جدی‌تر می‌شود.

اگر ۱۵ کیلومتر تا محل کار فاصله داشته باشید، رفت‌وبرگشت روزانه شما حدود ۳۰ کیلومتر خواهد شد. در این میزان استفاده، ظرفیت باتری، برد واقعی، کیفیت صندلی، تعلیق، لاستیک‌ها و قابلیت اطمینان وسیله اهمیت زیادی پیدا می‌کنند.

یک اسکوتر برقی صندلی‌دار مناسب با باتری و تعلیق متناسب می‌تواند چنین مسافتی را برای رفت‌وآمد روزانه قابل‌تحمل و راحت کند. بنابراین صرفاً به دلیل طولانی شدن مسیر نمی‌توان اسکوتر را کنار گذاشت.

با این حال، دوچرخه برقی در این محدوده یک برگ برنده مهم دارد: رکاب.

اگر شارژ باتری کاهش پیدا کند، در دوچرخه برقی دارای سیستم رکاب همچنان امکان ادامه مسیر وجود دارد. البته رکاب‌زدن یک دوچرخه برقی سنگین بدون کمک موتور به راحتی یک دوچرخه معمولی نیست، اما وسیله کاملاً از کار نمی‌افتد.

برای کسی که روزانه مسافت زیادی طی می‌کند، همین ویژگی می‌تواند حاشیه اطمینان ارزشمندی باشد.

 

صندلی‌دار بودن اسکوتر چقدر در راحتی تأثیر دارد؟

خیلی زیاد.

یکی از ایرادهای اصلی اسکوترهای ایستاده در رفت‌وآمد طولانی این است که راکب تمام مسیر را ایستاده طی می‌کند. در مسیرهای ناهموار نیز پاها بخشی از ضربات مسیر را تحمل می‌کنند.

در اسکوتر صندلی‌دار شرایط متفاوت است.

راکب می‌تواند بخش عمده مسیر را نشسته طی کند و اگر وسیله سیستم تعلیق مناسبی داشته باشد، تجربه رفت‌وآمد شهری بسیار راحت‌تر می‌شود.

بنابراین این گزاره که:

«دوچرخه برقی برای مسافت طولانی راحت‌تر است چون صندلی دارد»

برای مقایسه با اسکوترهای صندلی‌دار درست نیست.

مقایسه صحیح این است که ببینیم کدام وسیله ترکیب بهتری از صندلی، وضعیت نشستن، اندازه چرخ، تایر و سیستم تعلیق ارائه می‌دهد.

یک اسکوتر صندلی‌دار با تعلیق مناسب ممکن است برای یک مسیر شهری ۱۰ کیلومتری کاملاً راحت باشد؛ همان‌طور که یک دوچرخه برقی با زین نامناسب یا تنظیم نادرست می‌تواند بعد از مدتی آزاردهنده شود.

 

اندازه چرخ؛ جایی که دوچرخه برقی همچنان مزیت مهمی دارد

صندلی مشکل ایستادن را حل می‌کند، اما اندازه چرخ را تغییر نمی‌دهد.

بسیاری از دوچرخه‌های برقی شهری از چرخ‌هایی در ابعاد دوچرخه‌های معمولی استفاده می‌کنند. برای نمونه، در محصولات آیبایک مدل‌هایی مانند Kugoo M111 با سایز ۲۶ و Kugoo V3 با چرخ ۲۷.۵ اینچی دیده می‌شوند.

چرخ بزرگ‌تر معمولاً هنگام عبور از ترک آسفالت، چاله، دست‌انداز و ناهمواری‌های خیابان رفتار آرام‌تری دارد.

اسکوترهای برقی صندلی‌دار می‌توانند این ضعف را با لاستیک مناسب و سیستم تعلیق بهتر تا حدی جبران کنند، اما اندازه چرخ همچنان یکی از مهم‌ترین معیارهایی است که باید در نظر گرفت.

بنابراین اگر مسیر روزانه شما پر از آسفالت خراب و ناهمواری است، دوچرخه برقی معمولاً امتیاز بیشتری می‌گیرد.

 

سیستم تعلیق را دست‌کم نگیرید

فقط قطر چرخ تعیین‌کننده کیفیت سواری نیست.

در اسکوترهای شهری قدرتمندتر، کمک‌فنر جلو و عقب می‌تواند بخش زیادی از ضربات مسیر را جذب کند. این موضوع به‌خصوص وقتی اسکوتر صندلی دارد اهمیت بیشتری پیدا می‌کند؛ چون کیفیت انتقال ضربه به صندلی مستقیماً روی راحتی راکب اثر می‌گذارد.

به همین دلیل دو اسکوتر صندلی‌دار ممکن است روی یک خیابان دقیقاً تجربه یکسانی نداشته باشند.

هنگام انتخاب باید اندازه لاستیک + نوع لاستیک + تعلیق + صندلی را در کنار یکدیگر بررسی کنید.

 

برد واقعی؛ عدد روی کاغذ همه‌چیز نیست

چه دوچرخه برقی بخرید و چه اسکوتر برقی، نباید برد درج‌شده در مشخصات را یک عدد تضمین‌شده بدانید.

وزن راکب، شیب مسیر، سرعت حرکت، تعداد توقف‌ها، فشار لاستیک، دمای محیط، وضعیت باتری و میزان استفاده از حداکثر توان موتور روی مصرف انرژی تأثیر می‌گذارند.

برای مثال اگر رفت‌وبرگشت شما ۳۰ کیلومتر است، بهتر است وسیله‌ای انتخاب نکنید که برد اعلامی آن دقیقاً ۳۰ کیلومتر باشد.

داشتن حاشیه اطمینان در رفت‌وآمد روزانه اهمیت زیادی دارد.

این مسئله برای اسکوتر اهمیت ویژه‌ای دارد، چون برخلاف دوچرخه برقی، در صورت تمام شدن باتری معمولاً امکان عملی رکاب‌زدن تا مقصد وجود ندارد.

 

در سربالایی اسکوتر برقی بهتر است یا دوچرخه برقی؟

اینجا جواب به مشخصات مدل بستگی دارد.

نباید صرفاً بگوییم «دوچرخه چون رکاب دارد در سربالایی بهتر است». اسکوترهای برقی قدرتمند می‌توانند موتورهایی داشته باشند که برای حرکت شهری و شیب عملکرد قابل‌توجهی ارائه می‌کنند.

اما فقط عدد وات کافی نیست.

توان موتور، گشتاور، کنترلر، ولتاژ و وضعیت باتری، وزن راکب، وزن خود وسیله و شدت و طول شیب همگی اهمیت دارند.

دوچرخه برقی یک مزیت اضافه دارد: راکب می‌تواند با رکاب به موتور کمک کند.

بنابراین برای مسیرهای شیب‌دار باید مدل‌به‌مدل مقایسه کرد، نه اینکه صرفاً از روی عنوان «دوچرخه» یا «اسکوتر» برنده تعیین کنیم.

 

چند نمونه واقعی از اسکوترهای صندلی‌دار

برای اینکه مقایسه از حالت تئوری خارج شود، می‌توان به مدل‌هایی نگاه کرد که در بازار ایران عرضه می‌شوند.

در میان محصولات، مدل‌هایی مانند Kugoo D Max، Kugoo M4 Plus، Kugoo G2 Pro و Kugoo M6 Plus نمونه‌هایی از اسکوترهایی هستند که می‌توانند در انتخاب یک وسیله برقی برای رفت‌وآمد شهری مورد بررسی قرار بگیرند.

وجود مدل‌های مختلف نشان می‌دهد که «اسکوتر برقی» یک محصول واحد با مشخصات ثابت نیست. قدرت موتور، ظرفیت باتری، نوع تعلیق، لاستیک، وزن و امکانات مدل‌ها با یکدیگر متفاوت است.

به همین دلیل ممکن است یک اسکوتر برای مسیر کوتاه شهری عالی باشد اما مدل دیگری برای کاربری سنگین‌تر یا مسافت بیشتر مناسب‌تر باشد.

همین موضوع درباره دوچرخه برقی نیز صدق می‌کند.

 

حمل‌پذیری؛ همه اسکوترها سبک نیستند

یکی دیگر از اشتباهات رایج این است که تصور کنیم:

اسکوتر برقی = وسیله‌ای که به‌راحتی آن را دست می‌گیریم و وارد مترو می‌شویم.

این تصور بیشتر درباره اسکوترهای سبک ایستاده صدق می‌کند.

وقتی سراغ اسکوترهای قوی‌تر صندلی‌دار با باتری بزرگ‌تر، سیستم تعلیق و تجهیزات بیشتر می‌رویم، وزن وسیله نیز می‌تواند افزایش پیدا کند.

بنابراین اگر قرار است هر روز وسیله را از پله بالا ببرید، وارد مترو کنید یا داخل صندوق خودرو قرار دهید، حتماً وزن و ابعاد واقعی همان مدل را بررسی کنید.

از طرف دیگر، بعضی دوچرخه‌های برقی نیز تاشو هستند.

برای نمونه Kugoo T27 یک دوچرخه برقی تاشو است. چنین محصولی برای کسی طراحی شده که مزیت‌های دوچرخه برقی را می‌خواهد اما فضای نگهداری نیز برایش اهمیت دارد.

با این حال «تاشو بودن» الزاماً به معنی «سبک بودن» نیست؛ چه درباره اسکوتر و چه درباره دوچرخه برقی.

 

اگر شارژ وسط راه تمام شود چه اتفاقی می‌افتد؟

این یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های واقعی دو وسیله است.

در یک دوچرخه برقی دارای رکاب، تمام شدن باتری پایان حرکت نیست. می‌توانید با نیروی پا مسیر را ادامه دهید؛ هرچند وزن بیشتر دوچرخه برقی ممکن است رکاب‌زدن را دشوارتر کند.

در اسکوتر برقی صندلی‌دار چنین راه‌حل مؤثری وجود ندارد.

به همین دلیل اگر قرار است روزانه مسافت زیادی طی کنید، باید در انتخاب ظرفیت باتری اسکوتر محافظه‌کارتر باشید.

برای مسیر رفت‌وبرگشت ۲۰ یا ۳۰ کیلومتری، فقط سؤال نکنید:

«بردش چقدر است؟»

بهتر است بپرسید:

«با وزن من، شیب مسیر من و سرعتی که معمولاً حرکت می‌کنم، چقدر حاشیه اطمینان خواهم داشت؟»

 

برای رفتن به محل کار کدام بهتر است؟

اگر هدف اصلی رفت‌وآمد به محل کار یا دانشگاه باشد، اسکوتر صندلی‌دار یک مزیت جالب دارد: برای حرکت نیازی به رکاب‌زدن ندارید.

برای کسی که نمی‌خواهد بعد از رکاب‌زدن و فعالیت بدنی وارد محل کار شود، این موضوع می‌تواند جذاب باشد.

البته دوچرخه برقی نیز الزاماً به معنی ورزش سنگین نیست. بسته به نوع سیستم برقی، میزان کمک موتور می‌تواند بخش قابل‌توجهی از نیروی لازم را تأمین کند.

بنابراین انتخاب به سبک استفاده شما برمی‌گردد.

اگر می‌خواهید وسیله بیشتر نقش یک وسیله نقلیه موتوری برقی کوچک را داشته باشد، اسکوتر صندلی‌دار جذاب است.

اگر می‌خواهید امکان ترکیب نیروی موتور و رکاب را داشته باشید، دوچرخه برقی انعطاف بیشتری ارائه می‌دهد.

 

حمل کیف و وسایل روزمره

در این بخش دوچرخه برقی معمولاً انعطاف بیشتری دارد.

بسته به طراحی دوچرخه، امکان نصب ترک‌بند، سبد و کیف‌های مخصوص وجود دارد. برای رفتن به دانشگاه، خرید روزانه یا حمل وسایل محل کار این قابلیت می‌تواند مهم باشد.

در اسکوتر نیز امکان حمل وسایل وجود دارد، اما نباید کیف‌های سنگین را به شکلی از فرمان آویزان کرد که تعادل و فرمان‌پذیری وسیله را مختل کند.

در بعضی مدل‌های صندلی‌دار نیز امکان استفاده از تجهیزات جانبی وجود دارد؛ بنابراین باز هم باید همان مدل مشخص را بررسی کرد.

 

هزینه نگهداری کدام کمتر است؟

اسکوتر برقی و دوچرخه برقی هر دو باتری، موتور، کنترلر، ترمز، لاستیک و قطعات مصرفی دارند.

دوچرخه برقی علاوه بر سیستم الکتریکی، مجموعه انتقال قدرت دوچرخه مانند زنجیر، خودرو، طبق و دنده را نیز دارد که نیازمند نگهداری است.

در مقابل، در اسکوتر ممکن است دسترسی به بعضی قطعات اختصاصی مدل اهمیت بیشتری داشته باشد.

به همین دلیل هزینه نگهداری فقط به تعداد قطعات مربوط نیست.

دسترسی به باتری، کنترلر، موتور، لاستیک و تعمیرکار آشنا با همان محصول در بلندمدت اهمیت بیشتری دارد.

 

مقایسه دوچرخه برقی و اسکوتر برقی صندلی‌دار

معیار	دوچرخه برقی	اسکوتر برقی صندلی‌دار
راحتی مسیر کوتاه	بسیار خوب	بسیار خوب
راحتی ۵ تا ۱۰ کیلومتر	بسیار خوب	بسیار خوب در مدل مناسب
مسیر ۱۰ تا ۲۰ کیلومتر	مناسب	مناسب در صورت برد و تعلیق کافی
نیاز به فعالیت بدنی	قابل تنظیم	تقریباً ندارد
امکان نشستن	بله	بله
عبور از آسفالت خراب	معمولاً بهتر به دلیل چرخ بزرگ	وابسته به لاستیک و تعلیق
سربالایی	موتور + امکان کمک با رکاب	وابسته به قدرت و گشتاور موتور
ادامه حرکت بعد از اتمام شارژ	امکان رکاب‌زدن	بسیار دشوار
فضای نگهداری	معمولاً بیشتر	بسته به مدل
حمل داخل مترو	مدل‌های تاشو مناسب‌تر	مدل‌های سبک مناسب‌تر
حمل وسایل	معمولاً انعطاف بیشتر	وابسته به طراحی
استفاده بدون رکاب	بسته به سیستم مدل	بله
مسیرهای ناهموار	معمولاً مزیت دارد	مدل‌های دارای تعلیق مناسب بهترند
حاشیه اطمینان در اتمام باتری	بیشتر	کمتر

برای مسیر ۵، ۱۰ و ۲۰ کیلومتر بالاخره کدام را انتخاب کنیم؟

حدود ۵ کیلومتر

اگر خیابان نسبتاً مناسب است، اسکوتر برقی صندلی‌دار یکی از بهترین گزینه‌هاست. مسیر کوتاه است، نیازی به رکاب‌زدن ندارید و صندلی نیز راحتی مناسبی ایجاد می‌کند.

اگر مسیر بسیار ناهموار باشد، دوچرخه برقی مزیت بیشتری پیدا می‌کند.

 

حدود ۱۰ کیلومتر

در این فاصله هر دو گزینه کاملاً قابل دفاع‌اند.

اگر اسکوتر صندلی راحت، تعلیق مناسب و باتری کافی داشته باشد، می‌تواند انتخاب بسیار خوبی برای رفت‌وآمد روزانه باشد.

اگر کیفیت خیابان پایین است، مسیر شیب زیادی دارد یا امکان ادامه حرکت با رکاب برایتان اهمیت دارد، دوچرخه برقی جذاب‌تر می‌شود.

 

حدود ۲۰ کیلومتر

در این مسافت باید مشخصات دقیق محصول را جدی‌تر بررسی کرد.

یک اسکوتر صندلی‌دار مناسب با ظرفیت باتری کافی می‌تواند چنین مسافتی را پوشش دهد و راحت هم باشد؛ اما در رفت‌وآمدهای طولانی، مزیت چرخ بزرگ‌تر و امکان رکاب‌زدن دوچرخه برقی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

بنابراین در محدوده ۲۰ کیلومتر نمی‌توان فقط بر اساس نوع وسیله تصمیم گرفت و مدل مشخص محصول اهمیت بسیار بیشتری پیدا می‌کند.

 

جدول تصمیم‌گیری سریع

شرایط شما	گزینه‌ای که ارزش بررسی بیشتری دارد
مسیر ۳ تا ۵ کیلومتر و خیابان مناسب	اسکوتر برقی صندلی‌دار
مسیر ۵ تا ۱۰ کیلومتر و عدم تمایل به رکاب‌زدن	اسکوتر برقی صندلی‌دار
رفت‌وآمد با لباس محل کار و حداقل فعالیت بدنی	اسکوتر برقی صندلی‌دار
مسیر پر از چاله و آسفالت خراب	دوچرخه برقی
مسیر طولانی‌تر با نگرانی از تمام شدن شارژ	دوچرخه برقی
علاقه به ترکیب ورزش و رفت‌وآمد	دوچرخه برقی
سربالایی	وابسته به مشخصات مدل؛ دوچرخه امکان کمک با رکاب دارد
فضای نگهداری محدود	مدل تاشوی هر دو گروه
حمل روزانه کیف و وسایل	معمولاً دوچرخه برقی
نیاز به وسیله کاملاً موتوری بدون رکاب	اسکوتر برقی
راحتی در حالت نشسته	هر دو؛ کیفیت صندلی و تعلیق تعیین‌کننده است

پس دوچرخه برقی بهتر است یا اسکوتر برقی؟

اگر با توجه به نوع مسیرتان به این نتیجه رسیده‌اید که دوچرخه گزینه مناسب‌تری است، می‌توانید مدل‌های مختلف دوچرخه برقی را از نظر توان موتور، ظرفیت باتری، اندازه چرخ و نوع طراحی با یکدیگر مقایسه کنید.

برای مسیرهای کوتاه تا متوسط شهری، یک اسکوتر برقی صندلی‌دار با موتور، باتری و تعلیق مناسب می‌تواند به‌اندازه دوچرخه برقی کاربردی باشد و برای بعضی کاربران حتی انتخاب بهتری محسوب شود.

از طرف دیگر، دوچرخه برقی همچنان سه مزیت مهم دارد: چرخ‌های معمولاً بزرگ‌تر، امکان رکاب‌زدن و امکان ادامه مسیر در صورت کاهش یا تمام شدن شارژ.

به همین دلیل قبل از انتخاب بهتر است به جای مقایسه صرف دو عنوان «اسکوتر» و «دوچرخه»، مدل‌های واقعی را کنار هم قرار دهید.

برای مثال، در میان محصولات آیبایک می‌توان مدل‌های مختلف دوچرخه برقی مانند Kugoo M111، V3 و T27 را در کنار اسکوترهایی مانند D Max، M4 Plus، G2 Pro و M6 Plus بررسی کرد و مشخصات آنها را متناسب با مسیر روزانه سنجید.

 

جمع‌بندی؛ انتخاب برای استفاده واقعی، نه روی کاغذ

برای یک مسیر کوتاه حدود ۵ کیلومتر، اسکوتر برقی صندلی‌دار می‌تواند انتخاب بسیار راحت و منطقی‌ای باشد؛ به‌خصوص اگر مسیر صاف باشد و نخواهید رکاب بزنید.

در مسیرهای ۵ تا ۱۰ کیلومتر رقابت بسیار نزدیک است. یک اسکوتر صندلی‌دار با تعلیق و باتری مناسب می‌تواند کاملاً جوابگو باشد، در حالی که دوچرخه برقی روی خیابان‌های ناهموار و برای کاربری ترکیبی موتور و رکاب مزیت بیشتری دارد.

در محدوده ۱۰ تا ۲۰ کیلومتر دیگر نام وسیله به‌تنهایی تعیین‌کننده نیست. ظرفیت باتری، راحتی صندلی، سیستم تعلیق، اندازه چرخ، شیب مسیر و وزن راکب باید برای هر مدل جداگانه بررسی شود.

بنابراین نمی‌توان گفت دوچرخه برقی همیشه بهتر است یا اسکوتر همیشه انتخاب هوشمندانه‌تری است.

اگر وسیله‌ای جمع‌وجور، موتوری و صندلی‌دار برای رفت‌وآمد شهری می‌خواهید و علاقه‌ای به رکاب‌زدن ندارید، اسکوتر برقی صندلی‌دار گزینه بسیار جدی‌ای است.

اگر چرخ بزرگ‌تر، انعطاف بیشتر روی مسیرهای ناهموار، امکان رکاب‌زدن و حاشیه اطمینان هنگام تمام شدن باتری برایتان مهم است، دوچرخه برقی انتخاب منطقی‌تری خواهد بود.

برای تصمیم نهایی نیز بهتر است به جای انتخاب صرفاً بر اساس بیشترین قدرت موتور یا سرعت، مشخصات چند مدل را متناسب با مسیر واقعی خودتان مقایسه کنید.